Het voordeel van tweesporenbeleid

De mondkapjes, de anderhalve meter en lockdown met avondklok zijn gericht op het terugdringen van aantal besmetting. Het virus moet verbannen! Nederland hanteert daartoe inmiddels de strengste set maatregelen en nog zijn de cijfers niet goed genoeg waardoor er elke keer aanvullende maatregelen nodig zijn. Je vraagt je af of er licht aan het einde van de tunnel is.

“Hoezo? De enige reden dat we aan maatregelen blijven hangen is omdat die slappe Nederlanders zich er niet genoeg aan houden. Even tanden op elkaar, doorbijten en dan zijn we ervan af! Maar dat kan ons verwende volkje niet en dus modderen we aan!’, hoor ik sommige mensen zeggen.

Maar stel, we ruilen onze eigenzinnige natuur in, houden ons naar Chinees voorbeeld strikt aan de maatregelen, en op een gegeven moment is er geen corona-besmetting meer te bekennen. Trekken we zodra zich een nieuw virus aandient dan weer alle maatregelen uit de kast? Gaan we rest van ons bestaan van lockdown naar lockdown, met bijhorende vaccinatie, en houden we voor de zekerheid altijd een mondkapje op want je weet nooit of er een nieuw virus is?

Ik kan me haast niet voorstellen dat iemand daar gelukkig van wordt.

Ik heb er al eerder over geschreven, maar het wordt volgens mij echt tijd dat er maatregelen komen – desnoods naast het huidige beleid dat er op gericht is om het aantal besmettingen te laten dalen – die zich richten op het terugdringen van het aantal mensen dat ziek wordt van corona en er aan sterft. Een beleid dat niet langer voornamelijk besmettingen wil voorkomen, maar ervoor zorgt dat mensen weerbaar zijn en een besmetting goed kunnen doorstaan waardoor de druk op de IC’s afneemt en het dodental een aanvaardbaar niveau krijgt.

Maar dan moet je wel weten wat die mensen kwetsbaar maakt.En daar gaat dit artikel van Emma Bruns in NRC van 3 februari over : Wat maakt die 2% van de mensheid kwetsbaar waardoor ze niet goed opgewassen zijn tegen het virus en ze op de IC belanden. Als we dat weten, weten we misschien ook wat we kunnen doen om dit percentage naar beneden te krijgen.Dat het slikken van vitamine D3 (met zink) een positieve rol speelt was al duidelijk.

Inmiddels blijkt ook het zogenaamde binnenvet van mensen tamelijk essentieel.

“De werkelijke verschillen in de mortaliteit van de coronapandemie worden bepaald door het binnenvet. Het verschil tussen Amerika, Engeland en landen als Zweden en Japan wordt wellicht niet door hun coronamaatregelen bepaald, maar wel door wat ze dagelijks ’s avonds op hun bord scheppen. Dat binnenvet, officieel visceraal vet, is vet dat zich ophoopt rondom onze organen in de buik en daar een chronische ontstekingsreactie veroorzaakt. Op de lange termijn leidt dit tot allerlei aandoeningen zoals diabetes type II, hypertensie, hypercholesterolemie. Ook bevordert het een risico op diverse soorten kanker en, u raadt het al, het leidt tot een ernstig verloop wanneer besmetting met corona plaatsvond….. Het goede nieuws is dat we in Nederland tientallen scanners hebben staan die met minder straling dan een normale CT- scan, kunnen bepalen of u, visceraal obees bent, of uw echtgenoot of uw broer. Op dit moment is er echter maar één bedrijfje dat een vergunning heeft om zo’n scan te maken.”

Kortom, als je twijfelt of je wel opgewassen bent tegen het virus, laat dan een scan maken die aangeeft of je viceraal obees bent. En verder.. is het waarschijnlijk sowieso niet fijn om een binnenvetter te zijn.

Chocola maken van wat er gebeurt

Voor het eerst begrijp ik wat mensen bedoelen als ze het over ‘ontwaken’ hebben. Het is een heldere vorm van zijn, vol energie waardoor je het gevoel hebt dat je je leven met creativiteit en speelsheid mag gaan veroveren.
En dat voelt heerlijk want sinds maart had ik het gevoel dat ik de regie meer en meer kwijt aan het raken was over mijn gezondheid en mijn leven en leek het er op dat ik die ook niet snel meer terug zou krijgen.

In maart 2020 schrok ik net als iedereen van de komst van het coronavirus. Het eerste dat ik in zo’n situatie doe is me richten op feiten en onderzoeken hoe ik het beste kan zorgen voor mezelf en de mensen die me dierbaar zijn, het liefst op een zo natuurlijk mogelijke manier die kracht geeft en goed voelt.

In die zoektocht stuitte ik op tal van sites en ontdekte ik (met dank aan Maurice de Hond) hoe heerlijk het is als je luchtkwaliteit in je huis optimaal is met de juiste luchtvochtigheid en CO2 waarden, wat het belang is van vit D, C en zink (met dank aan Dr. Campbell), hoe the cold your warm friend is (Wim Hof), wat de kracht is van rust in je gedachten (Tijn Touber).

Gaandeweg kon ik weer naar buiten kijken en toen viel me op dat de overheid wel heel erg een eensporenbeleid aan het voeren is en dat ze daar ook niet meer van af te brengen is, hoe hoog of laag mensen ook springen – Vrouwen voor Vrijheid, herstel-NL, Viruswaarheid, Artsen Covid Collectief, Jan Bonten, Pieter Borger, Michaéla Schippers, petities, demonstraties etc. etc –

Er is niets tegen stevig eensporenbeleid als het ons effectief en snel naar mooiere oorden leidt, maar dat is niet wat ik zie. Mensen slaan elkaar bijkans de hersenen in, winkels zijn dichtgetimmerd, ondernemers en zzp’ers kunnen financieel geen kant op, zijn afhankelijk van regelingen waar ze niet uitkomen terwijl de stapel onbetaalde uitgestelde rekeningen omhoog schiet. Ik lees pijnlijke artikelen over wat eenzaamheid met mensen doet, over patienten die niet de juiste medische zorg krijgen en wat er gebeurt als mensen thuis opgesloten worden. En dan lijkt er ook nog eens geen eind aan de tunnel te komen.

Ik bleef met vragen zitten en begreep minder en minder van het overheidsbeleid. Wat kan je in zo’n geval als burger doen? Mensen en organisaties steunen die aan de bel trekken – Isa Kriens, Partij voor de Dieren, Bob de Wit, Barbara Baarsma, Vrouwen voor Vrijheid, Edwin Evers, Kees de Kort, Ad Verbrugge, Weltschmerz, Ewald Engelen, Pieter Borger, Jan Bonte, Jeroen Pols, de Nieuwe Wereld, Flavio Pasquino etc.. etc.- en er dan verder maar op vertrouwen dat het allemaal goed komt?

Helaas werkt dat niet voor mij. Ik treed mensen en de wereld met veel vertrouwen tegemoet, maar als iets in me zegt dat het niet klopt, dan wil ik weten wat er aan de hand is. Alleen dan kan ik beoordelen of ik het juiste doe.
En nu eindelijk is dat stadium aangebroken. Ik weet hoe het zit

Het is jammergenoeg geen fijn spectaculair James Bond achtig complot met een groepje bad guys die de wereld aan het onteigenen zijn, maar het is wel goed om te weten want het schept een vergezicht aan mogelijkheden…

To be continued.

Moedige mensen

Onze overheid heeft de macht om maatregelen te nemen, daarmee heeft ze ook de verantwoordelijkheid ervoor te zorgen dat deze niet onevenredig nadelig uitpakken voor bepaalde groepen. Helaas wordt er nogal labbekakkerig met die verantwoordelijk omgegaan – zie ook de toeslagenaffaire. Op allerlei manieren proberen artsen, wetenschappers en bezorgde burgers aandacht te vragen voor de ernstige situatie waarin kwetsbaren terechtkomen door de lockdown en de avondklok.

Ingezonden brieven, petities en actiegroepen en het enige effect is dat ze weggezet worden als verwende onruststokers. Blijkbaar moeten we allemaal gewoon doen wat beleidsmakers en een groep experts vinden, want zij hebben het patent op ‘de waarheid’ Maar sinds wanneer is er nog maar een weg naar Rome? Sinds wanneer weet het kabinet en ingehuurde experts, zonder enig debat, wat goed is voor de mensheid?

Normaal gesproken kan je in zo’n situatie nog twee dingen doen, de straat opgaan om te demonstreren of je monddood laten maken en stilletjes hopen op betere tijden.Het eerste is verboden in verband met onze ‘gezondheid’ en het tweede voelt eigenlijk gewoon uitzichtsloos. Maar ik wil positief zijn en dus koester ik meer dan ooit onze democratische grondbeginselen en ben ik diep en diep dankbaar voor al die moedige en slimme mensen die, ondanks dat ze hun baan misschien kwijtraken of hun positie, onze democratie willen beschermen. Dat lijkt me hard nodig op het moment dat machthebbers gaan zeggen dat er maar één oplossing is namelijk dat je al je rechten moet inleveren voor je eigen bestwil….

Een lockdown, de Chinese methode…

Isa Kriens heeft vorig jaar uitgezocht hoe het komt dat zo’n 190 landen zo goed als hetzelfde coronabeleid voeren. Misschien wat laat, maar hierdoor realiseerde ik me ineens dat de lockdown die we in Nederland hebben afkomstig is uit China. Via de WHO, waar Nederland via het RIVM mee gelieerd is, hanteren we dus een Chinese maatregel om het virus te bestrijden. Het verklaart veel. Want wie A zegt moet natuurlijk B zeggen.

Happy?

Een lockdown werkt namelijk alleen als we ons er allemaal aanhouden. En hoewel we enorm ons best doen is dat niet eenvoudig. Niet alleen zijn westerlingen gewend hun eigen keuzes te maken, de gevolgen worden ook steeds ingrijpender. Nu ook nog onduidelijk is wanneer het ooit ophoudt, begint de boel te kraken.

Een lockdown lang volhouden gaat dus niet vanzelf.

Omdat het niet de voorkeur heeft om iedereen die zich niet aan de maatregelen houdt het gevang in te gooien (Rutte zei het al; “we leven niet in een politiestaat”) moeten de burgers extra doordrongen worden van de noodzaak. Maar dat lukt natuurlijk alleen maar als er met één stem gesproken wordt. Daarom wijken officiële mediakanalen nauwelijks nog af van de overheidsboodschap, is meer en meer censuur op social media noodzakelijk en worden demonstraties verboden. Goede en hoopvolle nieuwsberichten ondermijnen ook de ernst van de situatie teveel en dus wordt er bij voorkeur niet breed gecommuniceerd dat covid steeds beter te behandelen is, dat er goede resultaten geboekt worden met Vit. D en zink en dat besmettingen voorkomen kunnen worden met ventilatie en de juiste luchtvochtigheid. In plaats daarvan hebben rampberichten over nieuwe varianten en besmettingen de voorkeur en worden er aanvullende maatregelen genomen die nauwelijks nog iets met de bestrijding van het virus te maken hebben, maar er vooral op gericht zijn om ons gedrag te sturen (mondkapjes, 1.5 meter in de buitenlucht, avondklok, testen etc.. etc..).

Kortom, bij de Chinese maatregel zat waarschijnlijk ook een handboek met Chinese methodes om het naleven van de lockdown te bevorderen.

Ik zou zeggen, gooi dat handboek het ravijn in en onderzoek eerst of een lockdown wel zo effectief is en zo ja, gebruik dan Westerse methodes om ons aan deze ingrijpende maatregel te laten houden. Voor het geval men vergeten is wat dat inhoudt.. in onze westerse beschavingen worden mensen gemotiveerd met goede betrouwbare informatie, wordt het debat gevoerd op basis van algemeen aanvaarde feiten en uitgangspunten, wordt beleid gebaseerd op basis van principes en hadden we ons nu juist voorgenomen om meer te gaan leven vanuit respect voor de natuur, in dit geval die van mensen.

Ik ben echt bang dat als we doorgaan op deze weg, we in het beste geval uiteindelijk ‘gezond’ (ik zou het zelf eerder steriel noemen) zijn, maar dat we inmiddels wel in een maatschappij beland zijn die ons compleet wezensvreemd is.

Maar ja, als het langzaam gaat hebben we het misschien niet eens door…

Link naar twitter waarop Isa Kriens haar bevindingen deelde

Ontwrichtende coronalogica

Dat een regering de ruimte neemt om haar eigen agenda uit te voeren is haar niet aan te rekenen, het maakt een stevige controle op het beleid en maatregelen alleen wel keihard noodzakelijk.

Voor een deugdelijke controle ben ik als burger afhankelijk van scherpe journalisten, ervaren Tweede Kamerleden en betrouwbare ‘superburgemeesters’.

Het is daarom ronduit zorgelijk dat de ministers – impliciet gesteund door de Tweede Kamer, de media en de ‘superburgemeesters’ – de samenleving kunnen platleggen op basis van onbetrouwbare/ondeugdelijke/betwistbare data en ‘la we da nu maar eens gewoon effe doen’ of ‘je bent een aso als je er niet aanhoudt’.

Om het allemaal nog een stukje gecompliceerder te maken is er met de komst van het virus ook nog een zeer ergerlijke corona-logica geïntroduceerd. Een logica die met name Hugo de Jonge tot in de puntjes beheerst en die iedere discussie vrij effectief de nek omdraait.
Samen met Grapperhaus heeft hij deze coronalogica op de kaart weten te zetten waarna het polariserend zijn weg vindt.

In het pre-corona tijdperk waren we onschuldig c.q. gezond totdat het tegendeel bewezen werd, nu word je zodra je je neus buiten de deur steekt of het Malieveld betreedt, gezien als een besmettingshaard en ben je zo mogelijk staatsgevaarlijk en moet de gemeenschap tegen je in bescherming genomen worden.

Als je kritisch bent dan ontken je volgens de corona-logica ook de ernst van de situatie en breng je anderen in gevaar!

Of je bent een aso als je je niet vaccineert want dan houdt je de maatregelen in stand!

Dat er misschien effectievere en proportionelere mogelijkheden zijn om kwetsbaren te beschermen of de zorg te ontlasten komt niet eens meer op in mensen.

Slechts een enkel kamerlid of journalist is in staat om de denkfouten uit de redenaties te halen, maar in plaats dat ze steun krijgen van collega’s worden ze denigrerend weggezet waardoor de domheid en angst kan regeren.

En zo kunnen ministers ongestoord op basis van onbetrouwbare/ondeugdelijke/betwistbare data enorme ingrijpende besluiten nemen, hanteren ze drogredenaties en mogen ze essentiële grondrechtelijke principes in de wilgen hangen.

Als Tweede Kamerlid, journalist of ‘superburgemeester’ ben je in de positie om te eisen dat bewindspersonen deugdelijk en feitelijk redeneren, dat hun onderbouwing transparant is. Dat er een accuraat beeld gegeven wordt van de situatie en dat ministers zich niet langer kunnen verschuilen achter leugentjes, rommelig denken en zinnen als ‘la we dat nu maar gewoon ff doen..’. Het is gewoon geen Nederlands net zoals het geen argument is.

Tweede Kamerleden, mensen in de media en iedereen die invloed heeft op de regering, informeer u alstublieft breed over deze intens belangrijke kwestie, controleer de macht, eis dat de discussie over maatregelen niveau heeft en steun het beleid alleen als u er echt ten volle van overtuigd bent dat de richting die we op gaan de juiste is.

Wat voelt er niet goed aan de manier waarop deze coronacrisis wordt aangepakt?

Gied Jaspers in de jaren ’80

– Allereerst dat een handvol ‘geleerden’ (OMT, RIVM, het kabinet) voor alle anderen bepalen wat ‘goed’ is.

– Dat de maatregelen alleen draaglijk zijn voor 2.0 mensen. Voor mensen met een vaste baan, welgestelden met een fijn dak boven hun hoofd, een prettige sociale omgeving en interessante bezigheden.

– Dat de overheid en media geen moeite doen om ons deugdelijk te informeren, maar voortdurend elkaar tegenspreken en er vooral openlijk opuit zijn om ons gedrag te beïnvloeden zodat we doen wat zij ‘goed’ en belangrijk vinden.

– Dat de ernst van de situatie onduidelijk is omdat we ook nog een gigantisch zorgprobleem hebben waar verder niets aan wordt gedaan.

– Dat een vraag over de veiligheid van het vaccin afgedaan wordt met “je moet niet zeuren, als je een frikandel eet, weet je ook niet wat er inzit”.

– Dat mensen zich vaak niet realiseren dat als ze zich laten vaccineren dat ze dan meedoen aan een experiment. Dat er gebruik gemaakt wordt van een nieuwe techniek waarvan de lange termijn effecten nu pas duidelijk worden, nu het vaccin bij miljoenen mensen is ingespoten en er voor hen geen weg meer terug is.

– En verder : de strategie die nu gevolgd wordt voelt voor mij nog het meest als een oplossing uit de bio-industrie; Sluit mensen op en vaccineer ze, eigenlijk zoals er met kippen en ons vee wordt om gegaan.

Hadden we van dat soort zuiver technische ingrepen – die geen rekening houden met de natuur (in dit geval van mensen) – niet besloten dat het korte termijn oplossingen zijn en dat ze op den duur onze ondergang betekenen?

Coronamaatregelen en het reptielenbrein

Het coronavirus is natuurlijk een gevaar, maar minstens zo angstaanjagend is de manier waarop het bestreden wordt.

Het eerste dat onze ministers lieten sneuvelen was de logica. Mensen werden daardoor niet langer gezien als gezonde wezens, maar als wandelende besmettingshaarden. Was je vroeger een interessante kritische burger die het denken scherp hield als je kritische kanttekeningen wist te plaatsen bij adviezen van een overheidsinstituut zoals het RIVM of OMT, nu vindt men dat je pretendeert een viroloog te zijn of erger nog, je ondermijnt het gezag en je bent een gevaar voor de staat of  iemand die de gezondheid van anderen in gevaar brengt.

Dat mensen doordrongen moeten worden van de ernst van de situatie is logisch,maar was het niet juist een teken van beschaving dat iedereen, zelfs als je denkt dat hij een moordenaar is, recht heeft op goede medische zorg?

Zonder dat we het ons realiseerden werd onze beschaving te grabbel gegooid toen ministers ons met kromme redenaties en in popie jopie taal gingen voorlichten, toen er alleen in woord maar niet in daad rekening gehouden werd met zwakkeren, toen er uitsluitend nog op de emotie gespeeld werd en wetenschap en feiten er niet meer toe deden en afgedaan werden met ‘dan snapt geen mens het nog.”

Maar waarom moeten we onze beschaving, logica en basisbehoeften inleveren ter bestrijding van een virus? Wordt de zorg er beter van? Worden we er weerbaarder van? Is een samenleving die voor onbepaalde tijd huisarrest heeft veiliger, gezonder en een oplossing voor de lange termijn?

Het better safe than sorry principe en gedragsbeinvloeding overheersen, waarbij niemand zich nog afvraagt voor wie het nu eigenlijk safe is en of het moreel wel te verantwoorden is dat het gedrag van mensen naar behoeven gestuurd wordt. De maatregelen en de communicatie erover blijken te weinig niveau te hebben om zo’n crisis te bestrijden. Na negen maanden zijn we nog steeds niet voorbij ons reptielenbrein en is er nog steeds geen ruimte voor maatwerk, noch voor een visie op gezondheidszorg of preventie (ventilatie, gezonde leefstijl en voldoende vitamine D, zink en C.)

Een aantal mensen steekt zijn nek uit en loop daarmee het gevaar om weggezet te worden als wappie of erger nog hun baan te verliezen, hun account kwijt te raken op social media platforms of als staatsgevaarlijk te worden gezien. En dat alles omdat ze op zoek zijn naar hun waarheid en de discussie willen aangaan over hoe je het virus effectief bestrijdt en tegelijkertijd een positieve invloed kunt uitoefenen op de gezondheid en welzijn van mensen.

Het enige dat ik kan doen als burger is ze steunen en hopen dat ze het volhouden.