Er is meer in het leven dan een vaccin

Voor mensen die zich afvragen of ik nu wel of niet gevaccineerd ben: Het gaat niet om het vaccin ! Het gaat om de dwang! En dan kan je zeggen, die dwang is nodig want er is een noodsituatie, maar inmiddels is duidelijk dat het niet gaat om het bestrijden van een killervirus, maar om het verlichten van de druk op de zorg.

Dat we hierbij gedwongen worden om te kiezen voor de enige oplossing die het kabinet voorschrijft baart me zorgen. Een zorg die alleen maar toeneemt gezien de enorme krachtige lobby vanuit Big tech-bedrijven en de Pharmaceutische industrie. Een lobby die bovendien niet transparant is. Tel hierbij op dat we te maken hebben met een kabinet dat de belangen van de industrie boven die van burgers stelt en er dus geen enkele garantie is dat de belangen van burgers in deze crisis bij deze ministers in goede handen zijn.

Ik zie ook hoe er op basis van het advies van een groep mensen (waarvan de onafhankelijkheid discutabel is gezien hun banden met de Pharmaceutische industrie en hun expertise betwist wordt) het kabinet haar wil oplegt en maatregelen in het leven roept zonder dat de Tweede Kamer of media controleert of deze daadwerkelijk noodzakelijk zijn en effectief en veilig.

Waarom controleert de media zo slecht wat het kabinet allemaal naar voren brengt? Waarom vraagt niemand in de media wat het belang is van positieve testresultaten van een PCR test die niet eens een actief virus aantoont? Hoe kunnen die cijfers een indicatie zijn van gevaar? En waarom wordt er niet langer gedaan aan “checks and balances”. Daar is toch alle reden voor op het moment dat de problemen zich alleen maar opstapelen?

Zorgpersoneel trekt aan de bel en geeft aan dat ze gesteund moeten worden en niet langer met top down oplossingen te maken willen krijgen. Ze willen dat er naar hun geluisterd wordt, dat ze een stem hebben bij het formuleren van maatregelen en het verbeteren van werkomstandigheden.

Het kabinet denkt het gevaar af te wenden door vol de aanval te openen op mensen die zich van geen kwaad bewust zijn, die gewoon doen wat in een democratie normaal is: Ze lossen hun problemen op hun eigen manier op. WAT IS DAAR ZO RAAR AAN?

Doen ze iemand kwaad? Waar worden deze, veelal gezonde, mensen nu eigenlijk van beschuldigd? Mensen, denk in godsnaam na voordat je meegaat in het haatzaaien.

Ga niet mee in het generaliseren en zie mensen altijd als individuen die gewoon net als jij proberen te overleven en hun keuzes zo goed mogelijk proberen te maken. Ga er niet vanuit dat ze dom of slecht of onverantwoordelijk zijn zonder dat je precies weet hoe ze in het leven staan. Het zijn mensen zoals jij, met dezelfde zorgen als jij en dezelfde rechten.

Lost het trouwens iets op als er een groep ‘schuldige’ wordt aangewezen, als je ze gaat dwingen iets te doen wat ze niet willen? Kan je instaan voor de gevolgen? En is het echt een goed idee om mensen te gaan verbannen waarvan op geen enkele manier is aangetoond dat ze een bedreiging vormen voor een ander of de gezondheidszorg ?

Als mensen zonder aanleiding beschuldigd kunnen worden, dan mag een agent ook iemand een trap voor zijn hoofd geven omdat hij in zijn eentje kan besluiten dat die persoon dat verdient. Dan kan ook jij op een dag zonder bewijs van de weg geplukt worden.Dan zijn we allemaal overgeleverd aan willekeur, aan wat een groep mensen het beste voor ons vindt en als we het daar niet mee eens zijn dan verdwijnen we in een kamp.

Reken alsjeblieft de consequenties van zo’n samenleving door. Als dwang eenmaal mag, dan kan die dwang zich ook tegen jou keren. We moeten vasthouden aan het principe dat je onschuldig / gezond bent tot het tegendeel bewezen is. Dat er bewijs moet zijn dat je een gevaar bent voor een ander en dat je dat niet zomaar op wat aannames gestraft mag worden.

We waren als samenleving altijd gewoon blij met de diversiteit aan mensen en hun diversiteit aan oplossingen, het maakt het leven mooi en leuk en biedt mogelijkheden om te leren van elkaars ervaringen en zo tot de beste oplossing te komen.

Het kabinet kiest zonder onderbouwing voor een oplossing, een oplossing waarvan glashelder is dat die gunstig is voor Big Pharma, maar waarvan het nut voor onze samenleving nog maar moet blijken.

Volgens mij is er alle reden om onze horizon te verbreden en verder te kijken dan het vaccin.

NU of NOOIT!

In wat voor een samenleving willen wij en onze kinderen leven? Is dat een democratie, een samenleving gebaseerd op menselijke waarden of laten we ons meevoeren in totalitaire oplossingen

We kunnen eindeloos blijven harrewarren over cijfers en wel of niet schadelijkheid van vaccins, maar het gaat om principes.
Een belangrijk principe is dat je accepteert dat mensen verschillend zijn en dat ze op hun eigen manier met hun gezondheid omgaan

Natuurlijk, er is een zorgprobleem. En dat moet opgelost.
Maar… waarom is er maar één oplossing

En waarom accepteren we dat die met dwang opgelegd wordt

De meeste mensen doen heel veel moeite om niet op de IC te belanden, dus laat die mensen dat gewoon op hun eigen manier doen

Niemand wil een ander besmetten en niemand wil op de IC belanden, dat moet het uitgangspunt zijn van hoe we met elkaar omgaan

Als je de ander als een slecht mens gaat zien, en dat wordt nu wel in ons hoofd gepompt, dan eindigen met overal hekken, boa’s en politie

Het uitgangspunt is dat de ander onschuldig / gezond is tot het tegendeel bewezen is

Daar hebben we al heel lang geleden, misschien wel te lang geleden om ons er nog bewust te zijn, voor gekozen

De bewustwording over wat we belangrijke principes vinden, die moet nu plaatsvinden

Doen we het samen, ieder op onze eigen manier, of moeten we het allemaal doen op een manier, de manier die de overheid bepaalt.
Ik kies voor : We doen het samen, ieder op onze eigen manier! Ook voor mijn kinderen, want die houden echt totaal niet van dwang.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Bewijs jij maar dat je geen bedreiging bent!

Het kabinet heeft er een handje van om bij de uitvoering van beleid, en nu ook weer bij het bestrijden van het corona-virus, een essentieel principe in onze rechtstaat opzij te schuiven, te weten ‘De burger is onschuldig/gezond tot het tegendeel bewezen is’.

Dit principe, dat ons veiligheid biedt en beschermt tegen machtsmisbruik, wordt ingeruild voor exact het tegenovergestelde: ‘De burger is schuldig/ziek tot hij bewijst dat dit niet zo is’.

Susan Hayward in I want to live!

Het leidt er toe dat de burger, zoals ook gebeurde bij de fraude-bestrijding door de Belastingdienst en in het jeugdzorg-dossier, zonder geldige reden als een bedreiging wordt gezien en dan zelf moet bewijzen dat hij onschuldig is, op de manier waarop de overheid verlangt.
En dat is een fuik waar je als burger niet uitkomt.

Je kunt namelijk niet bewijzen dat je geen fraudeur bent of een goede moeder bent of gezond. Er is altijd wel iets te vinden, een bonnetje dat je over het hoofd hebt gezien, je hebt een keer geschreeuwd tegen je kind of je bent in aanraking geweest met iemand die covid had.

Deze belangrijke pijler onder onze rechtsstaat moet dus liever vandaag dan morgen hersteld worden zodat de burger weer onschuldig/betrouwbaar/goede moeder/ gezond is, tot het tegendeel bewezen is.

Aan de hand van de stappen die gezet zijn in het coronabeleid is goed te zien hoe de burger, zonder het zelf door te hebben, steeds meer het label bedreiging opgeplakt kreeg en de boel inmiddels volledig is omgekeerd.

Essentieel principe in onze rechtstaat werd opzij geschoven
Op 23 maart 2020 kondigde het kabinet de intelligente lock-down af. Impliciete uitgangspunt was hierbij : iedere burger is een bedreiging voor de gezondheid van een ander.
Dit leek gerechtvaardigd gezien de beelden die ons bereikten uit Bergamo.

Het lastige was alleen dat dit principe op dat moment geen bewuste keuze was waardoor de gevolgen niet doorgerekend werden en het ook niet werd hersteld.
Terwijl dat wel had moeten gebeuren.

In de zomer van 2020 bleek namelijk dat je alleen een ander kon besmetten als je klachten had. En bovendien was het duidelijk dat vooral de kwetsbaren, mensen met onderliggend lijden, kans hadden om ernstig ziek te worden. John P. A. Ioannidis berekende de IFR (Infection Fatality Rate) die erop neer kwam dat mensen onder de 70 jaar, na een besmetting, wereldwijd gemiddeld 0,05% kans hadden om te overlijden. (WHO bulleting D:BLT.20265892)

Zelfs van Dissel, die meestal wat aan de voorzichtige kant is, liet in de briefing van juli 2020 weten dat ruim 98% van de mensen nauwelijks tot geen last heeft van een besmetting.

Op dat moment had dus het oorspronkelijke principe in onze rechtstaat hersteld moeten worden, simpelweg omdat er geen aanleiding was om alle burgers als een bedreiging te zien.
Maar dat gebeurde niet.

Noodsituatie bleef van kracht
Het virus was gelukkig niet het killer-virus waar we bang voor waren, het had wel een ander probleem blootgelegd. Door de vergrijzing en een decennium aan bezuinigingen kreunden de ziekenhuizen onder de toestroom van corona-patiënten die intensieve zorg nodig hebben.
Dit probleem moest nodig opgelost.

Het kabinet had verschillende mogelijkheden. De zorg opschalen, leefstijl-ziekten aanpakken – meer bewegen vitamine C, D en zink -, prioriteit geven aan het verhogen van de luchtkwaliteit in binnenruimten én er kon meer ingezet worden op medicijnen en behandelmethoden, waardoor levens konden worden gered.

Het kabinet bleek echter, zonder de samenleving hiervan op de hoogte te brengen, een geheel eigen visie te hebben ontwikkeld op onze gezondheidszorg. Het hele probleem werd teruggebracht tot het bestrijden van het coronavirus en daar was maar één oplossing voor : Het vaccin.
Er was alleen wel een klein nadeel. Het moest nog ontwikkeld worden.

Wachten op vaccin
Talloze organisaties en onafhankelijke experts vroegen zich af hoe een vaccin dat nog ontwikkeld moest worden de enige oplossing kon zijn. Moest de crisis niet aangepakt worden op de plek waar de problemen ontstaan; bij de wortel. Kon het niet én én? Kon er niet opgeschaald bijvoorbeeld? En kon er niet ook een ventilatieplan ontwikkeld worden?
Hoeveel onderzoeken de onafhankelijke experts ook op tafel legden, het kabinet wees ze pertinent van de hand en helaas, de Tweede Kamer en media accepteerden dit zonder al te veel vragen te stellen.

En ondertussen werd er dus niets gedaan aan de problemen in de zorg.
Niet geheel verwonderlijk luidden de ziekenhuizen, zodra de R in de maand was, de noodklok.

De situatie werd al snel zo nijpend dat er binnen de kortste keren weer een nieuwe lockdown nodig was.

En zo kon opnieuw iedere burger gezien worden als een bedreiging voor de gezondheid van een ander en ditmaal ook nog als een bedreiging voor de gezondheidszorg.
Het kabinet stelden een aantal voorwaarden op waarmee de burger onder dit stempel uit kon komen.

Je bent geen bedreiging als…
Je mocht bijvoorbeeld je huis uit als je 1.5 meter afstand hield – ook in de buitenlucht, terwijl daar nooit een besmetting gesignaleerd was -, je mocht alleen een winkel in als je een mondkap droeg – hierbij was niet duidelijk of dit een symboolfunctie had of dat het masker daadwerkelijk iets tegenhield – en het bezoeken van grote bijeenkomsten was alleen mogelijk als je een PCRtest onderging die aantoonde dat je geen covid had.
Een test waarvan al snel duidelijk was dat hij geen actief virus kan aantonen, maar desondanks breed werd ingezet en een graadmeter was voor het ‘gevaar’.

Mechanisme
Het mechanisme begon zich langzaam af te tekenen : De overheid geeft de burger zonder directe aanleiding het stempel dat hij een bedreiging is (in dit geval voor de gezondheid van een ander en de gezondheidszorg) en vervolgens moet de burger aantonen dat hij geen bedreiging is, op de manier die de overheid goedkeurt.
Door het ontbreken van controle op het beleid kan het kabinet vervolgens voorwaarden stellen waarvan de noodzakelijk, effectief en veiligheid niet bewezen worden.

De boel wordt omgedraaid
Het is de wereld op zijn hoofd. Op die manier wordt de burger een speelbal van de overheid.

De overheid kan immers zeggen: “Er is een terreurdreiging, wat er precies aan de hand is, kunnen we geen mededelingen over doen, maar u moet er op vertrouwen dat experts heel goed weten dat er groot gevaar is en daarom moet iedereen nu aantonen dat hij geen bedreiging vormt voor de samenleving. Als hij dat niet kan doen op de manier die wij van hem verlangen dan krijgt hij het predikaat ‘bedreiging’ en mag hij niet de straat op.

Het is exact de fase waarin we nu in beland zijn. Iedere burger wordt gezien als een bedreiging en mensen mogen alleen naar een restaurant, theater of sportkantine als ze twee keer gevaccineerd zijn, een herstelbewijs hebben of een test hebben gedaan.
Maar wie zegt dat het daar bij blijft?

De aandacht wordt nu mooi afgeleid door de schuld te leggen bij de mensen die niet meedoen aan het systeem. Terwijl burgers bezig zijn elkaar de maat te nemen, gaat de overheid ongestoord verder met het implementeren van de controle.

Herstel van principes
Als we blijven accepteren dat overheidsbeleid gestut wordt met deze schadelijk pijler; ‘De burger is schuldig tot hij bewijst dat niet schuldig is, op de manier die de overheid verlangt’, dan duurt het niet lang of we zitten allemaal met een enkelband thuis.

De bewijslast moet altijd bij de overheid blijven, ook wanneer er een crisis is.

En als de overheid voorwaarden stelt (maatregelen neemt) dan moeten deze altijd – ook in een crisis – onafhankelijk getoetst worden op noodzakelijkheid, effectiviteit en veiligheid.

Ik heb geen idee of en wanneer mensen het patroon zien en of ze de noodzaak voelen om te zeggen. “Ho Stop! We zijn bereid om van alles te doen om grote maatschappelijke problemen op te lossen, maar dan wel op basis van de juiste principes.”

Het enige dat ik zo langzamerhand wel weet is dat deze controle niet vanzelf overwaait.

De lucht klaren…

Vanaf het begin van de coronacrisis zegt mijn gevoel dat er iets niet klopt aan het #coronabeleid.

Stel, er breekt een virus uit dat vooral koeien treft en ik ben boer. Ik moet maatregelen nemen en kan alle koeien laten prikken met een nieuwe techniek, maar kan ook de stallen opknappen zodat er meer schone en frisse lucht binnenstroomt, de beesten gezonder voeren en meer laten bewegen. Zonder aarzelen kies ik voor de tweede optie – schone lucht, goed voedsel en meer bewegen. Eventueel zou ik het aanvullen met een vaccin om de kwetsbare dieren te beschermen.

Eenzijdig inzetten op een vaccin druist compleet tegen mijn gevoel in.

Maar hoe krachtig en oprecht dit gevoel ook is, het verhindert niet dat het kabinet een toenemende druk op me uitoefent om mee te doen aan de #coronapas en me afschildert als een ‘gevaar’ voor de volksgezondheid, als iemand die egoïstisch is en een besmettingshaard, een mens dat te gevaarlijk is om mee in een restaurant te zitten.

De verwijten, met de dreiging die er vanuit gaat, gaan me niet in de koude kleren zitten.

De geschiedenis leert dat haat gezaaid kan worden om het op een welgekozen moment te kunnen oogsten zodat mensen elkaar opgehitst te lijf gaan.

Gelukkig leert de geschiedenis ook dat mensen zich vroeg of laat realiseren dat haat geen oplossing is, dat het de wereld niet mooier maakt en dat begrip voor een ander je verrijkt.

Maar hoe kan je elkaar begrijpen als veel gebaseerd is op een gevoel of een angst?

Mede naar aanleiding van diverse reacties waarbij de gemoederen flink opliepen heb ik de behoefte mijn gevoel nader te onderzoeken, het te vertalen naar logica, te onderbouwen en zo de lucht te kunnen klaren.

Ernst van de situatie

Uitgangspunt voor wederzijds begrip is natuurlijk overeenstemming over de ernst van de situatie. Gelukkig is hier al meer consensus over.

De gemiddelde leeftijd van gestorven corona-patienten was vorig jaar 81 – is inmiddels 83.[1]

Met een leeftijd onder de 70 heeft iemand 99,95% kans de besmetting te overleven (zie Publication: Bulletin of the World Health Organization).

Een ander aspect is het gevaar op Long Covid.

Wat kunnen we doen?

Tegenover de ernst van de situatie staat kennis over het virus en hoe er mee om te gaan.

Nu, anderhalf jaar later, zijn er diverse mogelijkheden om een ernstige besmetting te voorkomen. De duur van de besmetting – de hoeveelheid virus die je binnenkrijgt – blijkt bijvoorbeeld een belangrijke factor.[2] Wanneer je slecht geventileerde, drukke, bedompte ruimten vermijdt verklein je de kans aanzienlijk op een ernstige besmetting[3]. Bovendien kan de ziekte, Covid, wanneer je eenmaal besmet bent geraakt, beter worden behandeld en hoeft deze dus ook niet chronisch te worden.[4]

De overlevingskans is gestegen en met een juiste behandeling is de kans verkleind dat je op de IC te belandt. (Zie ook technische briefings aan Tweede Kamer)[5]

De situatie lijkt dus onder controle.

situatie februari 2021

Maar wordt dit ook zo door iedereen ervaren?

Waar zijn we bang voor?

De impact van de Bergamo-beelden valt niet te onderschatten, dat merk ik ook bij mezelf. Deze en andere beelden zijn zo indringend dat het lastig is om er van los te komen. Elke keer wanneer van Dissel, Gommers of Kuipers waarschuwt voor het overlopen van de IC, doemen de beelden bijna onbewust, maar meestal in volle hevigheid, op.

Maar,.. wanneer de angst dreigt te regeren wordt het belangrijk je af te vragen hoe realistisch de angst is, of de beelden (nog) een goed beeld geven van de werkelijkheid.

De mensen die op de IC belanden blijken vooral mensen te zijn die al ziek waren, die onderliggend lijden hadden. En als we kijken naar de rondrijdende ambulances op zoek naar een leeg IC bed, dan wordt duidelijk dat in voorgaande jaren, nog voor de coronacrisis, er ook een tekort was aan IC bedden.

De crisis is dus niet zozeer ontstaan door het coronavirus, maar door straffe bezuinigingen van de afgelopen jaren in combinatie met de vergrijzing en veel mensen met chronische ziekten.

De beelden moeten dus bijgesteld. Ten eerste treft het virus zelden gezonde mensen, maar vooral kwetsbaren die dus beter beschermd moeten worden, en verder duiden ze op problemen in de gezondheidssector die de afgelopen steeds verder opliepen.

De problemen

Het coronavirus is dus gelukkig niet het killervirus, maar eerder de spreekwoordelijke druppel die de emmer deed overlopen. Het veroorzaakte een crisis die gezien moet worden als een symptoom van dieperliggende problemen met onze gezondheid en in de zorg.

Het coronabeleid.

Het kabinet nam een reeks maatregelen die gericht waren op het tegengaan van de verspreiding van het virus. Deze maatregelen legde de samenleving plat, maar loste ondertussen de andere problemen niet op. En ineens waren daar in mei 2020 de vaccins. Sindsdien is er nog maar één oplossing die ons allemaal gaat redden en dat zijn vaccins.

Dat vaccins mogelijkheden bieden is het punt niet, dat deze coronavaccins dé ENIGE oplossing zijn in de strijd tegen Covid, wel.

Lossen de vaccins de problemen op in de gezondheidszorg? Maakt het kwetsbare sterker en krachtiger. Is het een antwoord op het groeiend aantal chronische zieken? Nee.

De vaccins lijken weliswaar tijdelijk goed te helpen en ze brengen wat rust, maar ondertussen maken ze mensen afhankelijk van medicijnen, de volgende booster en dan nog eentje en nog een. Zoals veel medicijnen zijn deze vaccins symptoombestrijding en lossen ze de onderliggende problemen niet op.

Zijn er andere mogelijkheden om de zorg te ontlasten?

Volgens het kabinet is er maar één mogelijkheid, maar dat is niet iedereen het mee eens.

Met een kleine zoektocht stuit je al snel op mooie elegante strategieën om de druk op de gezondheidszorg te verlichten. Neem alleen al de adviezen van gerenommeerde experts als Jaap Goudsmit die zegt; “Vaccineer kwetsbaren en zorg dat mensen zichzelf vrijwillig kunnen testen zodat ze veilig bij elkaar kunnen komen” of experts die wijzen op het belang van goede ventilatie of de steeds groter wordende groep artsen (o.a. Artsen Covid Collectief) die willen inzetten op een gezonde leefstijl en supplementen zoals Vit C, D (in combinatie met K2) en zink als het gaat om het versterken van je immuunsysteem en een mild verloop van Covid.

Het zijn adviezen die stuk voor stuk onderbouwd zijn met wetenschappelijk onderzoek, maar desondanks compleet genegeerd worden.

In plaats daarvan houdt het kabinet stoïcijns vast aan die ene oplossing die blijkbaar al vanaf mei 2020 mondiaal bedacht is : Iedereen moet gevaccineerd!

Prikcampagne

Om mensen over te halen de prik te nemen worden kosten nog moeite gespaard, BN’ers, reclamecampagnes, dagelijkse zendtijd op NPO 1, bij tegenstand wordt de druk nog wat opgevoerd door schuldigen aan te wijzen en haat te zaaien tegen gezonde mensen die terecht twijfelen of het vaccin voor hen wel een meerwaarde heeft, als het al veilig voor ze is. Voor de zekerheid is ook het debat vrijwel onmogelijk gemaakt en is er censuur.

De campagne is zo overweldigend dat je bijna vergeet dat het om een pharmaceutisch middel gaat met een nieuwe techniek die nog niet eerder op zo’n grote schaal is toegepast en voor een virus dat voor 98% van de mensen geen probleem is.

Effectiviteit en veiligheid

Wanneer je kwetsbaar bent en kiest voor het vaccin dan is dat natuurlijk goed te verantwoorden, maar wil dat ook zeggen dat het voor iedereen nuttig is en dat je de hele bevolking zou moeten gaan vaccineren.

Vaccin producent BioNtech geeft in het kwartaalverslag van september 2020 aan

“In addition, even if we successfully advance one of our product candidates into and through clinical trials, such trials will likely only include a limited number of subjects and limited duration of exposure to our product candidates. As a result, we cannot be assured that adverse effects of our product candidates will not be uncovered when a significantly larger number of patients are exposed to the product candidate. Further, any clinical trials may not be sufficient to determine the effect and safety consequences of taking our product candidates over a multi-year period.”

Ieder medicijn heeft bijwerkingen, dat klopt en dat is met een vaccin niet anders. En daarom neem je dus ook alleen maar medicijnen als het een effectieve oplossing is voor een ziekte die niet op een andere manier kan worden genezen of voorkomen.

En dat is niet aan de hand. Het is én geen effectieve oplossing – Gevaccineerden kunnen nog steeds het virus verspreiden, zelfs zonder klachten wat de verspreiding nog ongrijpbaarder maakt. Ze worden wel minder ziek, maar de werking van de vaccins neemt af waardoor boosters nodig zijn – én er zijn andere oplossingen.

Veilig samenkomen

Een gezond mens heeft niets te vrezen van het virus, dus waarom zou je die blootstellen aan een risico op bijwerkingen van een nieuw vaccin?

Mensen kunnen elkaar uitstekend ontmoeten in goed geventileerde ruimten. Zelfs in het geval dat ze toch besmet raken, dan gaat het om een lichte besmetting en is er weinig gevaar om ernstig ziek te worden. Er hoeven verder ook geen restricties meer te zijn en iedereen kan volop deelnemen aan het leven. Groot voordeel is bovendien dat op deze manier hun immuunsysteem up to date blijft en ze natuurlijke immuniteit kunnen opbouwen. Een immuniteit die veel breder is dan de immuniteit van vaccins en die bovendien levenslang is[6].

Mijn bezwaren op een rij

Het kabinet wijst onterecht het coronavirus aan als grootste oorzaak van de huidige gezondheidszorgcrisis

In plaats dat het daadwerkelijke problemen in de gezondheidszorg oplost en het kwetsbaren weerbaarder maakt, doet het aan symptoombestrijding en kiest het voor een éénsporenbeleid, een korte termijn oplossing, om te voorkomen dat covid patienten op de IC belanden.

Wanneer burgers onder druk zich laten vaccineren kunnen ze ook niet zelf verantwoordelijk meer zijn voor hun gezondheid – als je vrije keuze had, dan had je het immers anders gedaan – en dus kunnen ze in wezen ook niet meer zelf zorgen dat ze niet op de IC belanden. De overheid bepaalt ineens wat goed is voor je.

Het kabinet verzuimt te bewijzen dat de vaccins effectief zijn én voor iedereen veilig.

Tot slot

De perceptie van mensen is dat als een overheid maatregelen met zoveel overtuiging implementeert dat ze dan wel effectief en veilig moeten zijn.

Helaas is dat niet zo. Hoe je het ook wendt of keert de vaccins maken gebruik van een nieuwe techniek die niet op deze schaal is toegepast. Dat heeft risico’s. Hopelijk en waarschijnlijk is het risico klein, maar als je mensen medicijnen voorschrijft moeten ze wel een afweging kunnen maken van de risico’s.

Een overheid heeft macht, bijvoorbeeld om de samenleving veilig te houden, maar deze macht mag niet gebruikt worden om burgers voor het blok te zetten zodat ze een medisch middel nemen waarvan niet duidelijk is wat de meerwaarde is voor hen en niet valt in te schatten of het veilig is voor ze.

De argumenten overziend concludeer ik dat mijn gevoel klopt. Het zou voor ons allemaal veel gezonder en prettiger zijn wanneer er naast het vaccineren van kwetsbaren ook ingezet wordt op het verbeteren van leefstijl, een sterke gezondheidszorg die goed gebruik maakt van de kracht en intelligentie van het menselijk lichaam en er schone en frisse lucht is in alle binnenruimte.

Dan is de lucht geklaard.

[1] https://coronadashboard.rijksoverheid.nl/landelijk/sterfte
https://www.metronieuws.nl/in-het-nieuws/binnenland/2020/11/wie-zijn-de-coronadoden-in-ons-land-hoe-oud-waren-ze-en-waar-woonden-ze/

[2]https://time.com/5883081/covid-19-transmitted-aerosols/

[3] https://docs.google.com/presentation/d/11rY9tQtkFaV_M4N-hf5qp1_Xtuw8JYb4Qvv5e7BEmcc/edit#slide=id.g8f2f4668c4_0_0

[4] https://swab.nl/nl/covid-19
[5] https://www.tweedekamer.nl/kamerleden-en-commissies/commissies/volksgezondheid-welzijn-en-sport/thema-coronavirus
[6] https://www.medrxiv.org/content/10.1101/2021.08.24.21262415v1

Elkaar ontmoeten in schone lucht! Ik kijk er naar uit…

Voor mij is het onmogelijk om mee te doen met “testen voor toegang en vaccinatiepaspoort”. Het is een compleet verkeerd systeem om gezondheid en veiligheid mee af te dwingen.

Als het daadwerkelijk om veiligheid en gezondheid zou gaan, dan waren zalen allang voorzien van goede lucht-zuiveringsinstallaties. Tal van onderzoeken en onze ervaring wijzen uit dat frisse lucht de beste en meeste veilige manier is om besmetting en ernstig ziek worden te voorkomen. Zie de demonstraties in de buitenlucht, de horeca die al jarenlang inzet op frisse-lucht en waar nauwelijks besmetting voorkomen. Tel daar bij op dat een lichte aanraking met het virus alleen maar goed is voor je immuunsysteem en dus op een veilige manier bijdraagt aan ‘kudde immuniteit’.

Waarom vraagt de overheid dan toch van burgers dat ze zich injecteren en laten testen terwijl niet eens duidelijk is of dit op de lange duur veilig is en effectief? Geen idee, maar je hoeft geen atoomgeleerde te zijn om te snappen dat als burgers eenmaal bereid zijn om dingen te doen waarvan ze eigenlijk niet weten waarom ze het doen, maar het toch doen omdat het van ze gevraagd wordt, dat mensen dan steeds verder afdwalen en op een gegeven moment een fuik inzwemmen waar ze niet meer uitkomen en dat misbruik dan gigantisch op de loer ligt.

Vertrouwen is goed, controle is altijd nodig.

En deze maatregelen komen niet langs de controle simpelweg omdat, zoals Hans Teeuwen zegt, de alternatieven niet onderzocht zijn.Ik doe dus niet mee aan deze maatregelen en vraag de overheid om te zorgen dat er overal frisse lucht is, in scholen, in universiteiten, in openbare gebouwen, in openbaar vervoer.

Net zoals schoon water onze gezondheid bepaalt, zo geldt dat ook met schone lucht. In dit geval kan het ons ook nog eens helpen om weer op een gezonde en veilige manier tot elkaar te komen. Ik kijk er naar uit.

HO STOP!

WE DOEN VANAF 10 JULI WEER NORMAAL

Dit betekent:

Er mag nagedacht worden over verschillende manieren om met het virus om te gaan

Er wordt in kaart gebracht wat de huidige stand van zaken is in de wetenschap – wat werkt wel en wat werkt niet.

Er wordt vreedzaam gecommuniceerd

Menselijkheid is uitgangspunt en is niet onderhandelbaar.

Er wordt gestreefd naar optimale veiligheid, met name in de maatregelen.

Iedereen is belangrijk!

Hoe lang zijn we nog onschuldig tot het tegendeel bewezen is?

Audrey Hepburn tijdens filmproductie Breakfast at Tiffany’s

Een fijne zorgeloze foto van Audrey Hepburn, gemaakt tijdens de filmproductie Breakfast at Tiffany’s, om aan te geven dat ik vol vertrouwen ben en uitga van het juiste besluit.

Mail aan Eerste Kamerleden d.d 24 mei 2021

Dinsdag stemt uw kamer over de Tijdelijke wet testbewijzen Covid 19, een wijziging van de Wet publieke gezondheid die de inzet van het testbewijs mogelijk maakt bij de bestrijding van het virus SARS-CoV-2. 

De wet zal een grote impact hebben op onze samenleving en ik vraag me af of het grootschalig testen van mensen wel een teken is van beschaving.

Even ter verduidelijking. 
Ik ben filmmaker. Als ik mijn film zou openen met hordes angstige mensen die op straffe van een boete een gezondheidstest ondergaan om een restaurant in te mogen, het theater in te kunnen of een museum, dan weet de kijker hoe laat het is. Dan gaat er ofwel een levensgevaarlijke ziekte rond of de film speelt zich af in een totalitaire samenleving.

Dat het coronavirus gevaarlijk is, is helder, maar gelukkig hebben tal van wetenschappers veel kennis opgedaan en zijn er diverse mogelijkheden ontdekt om een besmetting te voorkomen en de ernst van het ziekteverloop te temperen. De huidige stand van zaken rond het virus is:  

  • 99,85% van de mensen overleeft een besmetting met het coronavirus (bron WHO).
  • Het meerendeel van de slachtoffers heeft onderliggend lijden en/of overgewicht of is ouder dan 70 jaar.
  • Goede ventilatie en luchtkwaliteit verminderen de verspreiding van het virus aanzienlijk.
  • De immuniteit onder de bevolking neemt toe.
  • De overlevingskans kan nog hoger richting de 100% gaan met goede behandeling, medicatie en leefstijl.

Dat de IFR lager is dan gedacht, besmettingen voorkomen kunnen worden en er een betere behandeling is van covid betekent dat de paniek kan plaatsmaken voor beschaafd en bedachtzaam handelen. 

Ik schat u in als uiterst beschaafd en goed geïnformeerd, als mensen die zich niet gek laten maken door een virus wanneer dit niet nodig is. 

U zult daarom ongetwijfeld de implicaties van deze wet al goed in kaart hebben gebracht, maar voor de zekerheid voeg ik daar mijn visie aan toe.

Een implicatie van de wetswijziging is bijvoorbeeld dat u en ik niet langer gezien worden als gezonde wezens, maar dat we dit moeten gaan bewijzen.

Leidt dit niet naar een samenleving waarin we op van alles getest moeten gaan worden. Moeten we bijvoorbeeld ook gaan bewijzen dat we tegen alcohol kunnen, dat we niet agressief worden in een groep met een drankje op?

Wat betekent het eigenlijk wanneer een regering het principe loslaat dat iemand onschuldig / gezond is tot het tegendeel bewezen is? 

Kunnen u en ik dan bij de eerste beste verdenking (ziek, agressief, niet toerekeningsvatbaar etc.) opgepakt worden en krijgen we alleen onze vrijheid terug wanneer we kunnen aantonen dat we onschuldig / gezond zijn?   

Volgens mij is het een eerste stap in een omkering in de bewijslast en wordt de deur opengezet naar een verregaande controle van alles dat we doen.    

Hoe ziet een samenleving er trouwens uit waarin mensen handelen uit angst? Dingen doen waarvan ze de gevolgen niet kunnen overzien, maar die ze wel doen omdat ze niet buiten het maatschappelijk verkeer willen vallen. Wanneer mensen hun integriteit opgeven om maar geen boetes te krijgen of een gevangenisstraf!

Als de overheid burgers op zo’n basaal niveau niet langer vertrouwt, waar ligt dan de grens?  Gaat een groep van experts die niet democratisch gekozen is dan bepalen met wie u en ik mogen trouwen of kinderen krijgen?  Tegenspraak wordt dan, net als nu, niet geduld omdat het ondermijning is van hun gezag en dus een gevaar voor de bereidheid om zich aan hun gezag te onderwerpen.  Begrijpt u wat ik bedoel? 

Ik ben niet juridisch geschoold, maar het lijkt me niet voor niets dat wetten aan criteria moeten voldoen. Dat er bijvoorbeeld grondig onderzoek moet zijn gedaan naar alternatieven, naar minder ingrijpende, maatregelen. Is dat gebeurd? En zo ja, wat is daarvan de uitkomst? Wat is de onderbouwing van de stelling dat een testsamenleving tot een gezondere samenleving leidt? 

En hoe zit het trouwens met de tijdelijkheid van de wet? Is die wel gegarandeerd? En met de kosten en de regeldruk die het op grote schaal testen van burgers met zich meebrengt? Is dat allemaal te verantwoorden?

De mate waarin gevaar op waarde geschat wordt en er logisch en dus niet emotioneel geredeneerd wordt definiëren in mijn ogen onze beschaving. 
Het is daarom goed dat we ons voortdurend realiseren dat het gaat om een virus waarvan inmiddels duidelijk is dat 99,85% van de mensen een besmetting overleeft. 

Ik wens u enorm veel wijsheid en hoop van harte dat u mijn mail ziet als een hartekreet om duidelijk te maken dat de wetswijziging alleen uw steun verdient wanneer u er volledig van overtuigd bent dat het uw leven en die van alle andere Nederlandse burgers aantoonbaar gezonder en veiliger maakt. 

Als u deze vraag niet volmondig met ja kunt beantwoorden, dan geen aanpassing van de Wet publieke gezondheid.

Dan kunnen we het geld gaan gebruiken voor het verbeteren van onze gezondheidszorg, onderwijs, cultuur, de leefomgeving van mensen (met name in tehuizen), goede voorlichting over leefstijl etc.   

Allemaal mooie en fijn zaken die laten zien dat we in een beschaafde samenleving wonen waarin het leven gevierd mag worden. 

Met zeer vriendelijke groet, 

Esmé Lammers 

Het debat en de uitwisseling van kennis moeten altijd, maar dan ook altijd mogelijk blijven

ONE SIZE FITS ALL ?

Mail aan Tweede Kamerleden

Amsterdam, 27 april 2021

Het is Koningsdag terwijl de helikopters over Amsterdam vliegen om de jeugd uit parken en van pleinen te jagen. 

Dat de politie niet langer burgers beschermt maar ingezet wordt om de naleving van maatregelen af te dwingen, vergroot mijn gevoel van onveiligheid. Een gevoel dat me achtervolgt sinds er geen debat meer mogelijk blijkt als het gaat om coronamaatregelen.

Nu de censuur bovendien met de dag toeneemt en veel informatie niet meer te vinden is, is er nauwelijks nog sprake van een vrije uitwisseling van kennis.  Ondertussen is het lastig voor te stellen dat dit allemaal nodig is ter bestrijding van het SARS-CoV-2 virus of zoals inmiddels blijkt, de druk te verminderen op onze gezondheidszorg.

Het afgelopen jaar heeft de Nederlandse samenleving zonder al te veel problemen gedaan wat het OMT en RIVM adviseerden. Ondertussen realiseren mensen zich meestal niet dat het RIVM, via de Wet Publieke Gezondheid, de ‘adviezen’ volgt van de WHO. 

In Nederland leven we dus, net als 193 andere landen, voor een groot deel volgens de richtlijnen van wat een grote internationale organisatie ‘goed’ vindt. Een organisatie die we niet kennen, die geen verantwoording aan ons verschuldigd is en die voor een belangrijk deel ondersteund wordt met geld uit de farmaceutische industrie. 

Inmiddels lijken we de problemen van corona goed in te kunnen schatten.  Mensen kunnen ernstig ziek worden, maar gelukkig overleeft zo’n 99,75% van de patiënten waarmee het dus geen killer-virus is. Dit neemt niet weg dat het ons heeft geconfronteerd met een ander groot probleem; een probleem in de gezondheidszorg.  En dat probleem moet opgelost.
Over het ’wat’ – een goede gezondheidszorg – zijn mensen het meestal snel eens. De discussie ontstaat pas op het moment dat het ‘hoe’ bepaald moet worden, welke maatregelen er genomen kunnen worden om het doel te bereiken.  

Doorgaans zijn hier geen pasklare oplossingen voor, maar blijken er meerdere wegen naar Rome te leiden. Om de verschillende routes in kaart te brengen, is een uitwisseling van kennis noodzakelijk en moet er discussie gevoerd worden. 
In Nederland hebben we hier ruimschoots ervaring mee. Een verschil van mening werd niet zozeer als een probleem gezien, maar leidde meestal tot een grote diversiteit aan gemeenschappen waarin iedereen zijn eigen oplossing en werkwijze kon hebben. Hierdoor ontstond een nuttige diversiteit en konden mensen leren van elkaars ervaringen.

Waarom hebben we deze ‘normale’ Nederlandse gang van zaken ineens verlaten? 

Waarom mogen we sinds maart 2020 alleen nog wedden op één paard? Wat maakt een lockdown, met als enige sleutel naar vrijheid: het vaccin, zo zaligmakend? 
Dat we in de beginfase zonder morren voor dit beleid gekozen hebben, is volkomen begrijpelijk.

Er was angst, er moest snel gehandeld worden, maar inmiddels zijn we meer dan een jaar verder en is er een weldadige hoeveelheid aan nieuwe wetenschappelijke inzichten, ontwikkelden ondernemers een schat aan initiatieven om het virus te bestrijden en formuleren denkers een visie op een nieuw normaal. 

In plaats dat deze geestelijke rijkdom leidt tot een levendig debat, vindt er ineens onder andere op You tube en LinkedIn een ongekende censuur plaats en fungeert de reguliere media als een grote propaganda machine voor de overheidsmaatregelen.   
We zijn een hoogopgeleid land met enorm veel kennis over crisismanagement, virussen, immuunsystemen en gezondheid. Waarom leiden we mensen op als we,  juist op het moment dat we ze het hardste nodig hebben, geen gebruik van ze mogen maken?  Kennis is toch geen wegwerpartikel (En cultuur trouwens ook niet)

Waarom varen we, via RIVM en OMT,  alleen nog op de visie van de WHO? Wat weet de WHO van onze samenleving?  Is het voorkomen van contactmomenten tussen mensen echt het enige antwoord op ons gezondheidszorg probleem? Het wordt nergens onderbouwd. 
Bovendien zijn het niet bepaald zachtzinnige oplossingen. Ze doen je toch al snel denken aan ‘ophokken en vaccineren’ iets dat gangbaar was binnen de bio-industrie, een industrie waarvan we besloten hebben dat die onethisch te werk gaat en slecht is voor de gezondheid van mens en dier. 

Het gaat al met al niet om klein bier. Er worden  ingrijpende besluiten genomen die onze gezondheid mogelijk op de lange termijn beïnvloeden en desondanks worden ze in rap tempo weggetikt zonder debat of uitwisseling van kennis.

Het gevaar van het virus moet eindelijk op de juiste waarde worden geschat, zodat angst niet langer de kwaliteit aantast van de besluitvorming.  
De eis dat het debat en de uitwisseling van kennis altijd, maar dan ook ALTIJD mogelijk moet blijven, zal de kwaliteit van besluiten zeker ten goede komen en onze toekomst ziet er meteen een stuk rooskleurig uit.  

Ik kan me bovendien voorstellen dat u zich breder wilt laten informeren dan alleen de briefing van de heer Van Dissel.

Er is een aantal uitstekende wetenschappers zoals Prof. Dr.  Ira Helsloot (hoogleraar Besturen van Veiligheid van Radboud Universiteit), viroloog Jaap Goudsmit, hoogleraar Staats- en bestuursrecht Wim Voermans en Prof. Michaéla Schippers van de Erasmus Universiteit Rotterdam, die zich grondig verdiept hebben in de materie en hun inzichten ongetwijfeld met u willen delen.

Het voordeel hiervan is dat het u hoogst waarschijnlijk beter in staat stelt om te beoordelen of de one size fits all oplossing van de WHO, een organisatie die ongetwijfeld het beste met ons voor heeft, inderdaad geschikt is voor onze Nederlandse en unieke samenleving.

Ik wens u enorm veel wijsheid en hoop van harte dat ik op deze manier bijgedragen heb aan het besef dat een vrije uitwisseling van kennis en discussie van grote waarde zijn voor het succes van onze samenleving en dat we er dus uitermate zuinig op moeten zijn. 

Met zeer vriendelijke groet, 

Esmé Lammers 

Er is één persoon in Amsterdam die het demonstratierecht kan herstellen…

Amsterdam, 14 maart 2021

Geachte mevrouw Halsema, geachte burgemeester van Amsterdam

museumpleindemonstratie

U schrijft regelmatig brieven aan de burgers van uw stad, om ze een hart onder de riem te steken over maatregelen, maar ook bijvoorbeeld wanneer uw zoon in uw ogen onrecht wordt aangedaan door de Telegraaf. U had toen volkomen gelijk dat u in de pen klom. Als er onrecht gebeurt dan moet je daar aandacht voor vragen. Dan moeten mensen weten dat je zoon dit overkomt omdat jij burgemeester bent en dat dit niet mag betekenen dat hij een uitzonderingspositie inneemt, niet in positieve, maar ook niet in negatieve zin. Uw zoon heeft recht om beoordeeld te worden als een ‘gewone’ jongen van 15. U had daar een punt.

Wat ik verder altijd charmant aan u vond is dat u zo enorm vlammend onze democratische beginselen kan verdedigen en dat u houdt van een stevig en interssant debat en daar ook een uniek talent voor heeft.

En daarom ben ik nu dus ook zo enorm benieuwd hoe u voor uzelf verantwoordt wat er sinds begin 2021 wekelijks gebeurt op het Museumplein in Amsterdam.
Welke gedachten heeft u op het moment dat onder uw gezag vreedzame demonstraties op een onsmakelijke manier verstoord worden door uw eigen politie. Is het echt uit uw naam dat weerloze burgers geïntimideerd worden met waterkanonnen en van het veld worden gejaagd door ME’ers, Romeo’s, politie te paard en honden?

In januari liet u weten dat er ingegrepen moest worden omdat niet alleen vreedzame burgers naar het Museumplein toekwamen, maar ook hooligans, relschoppers en extreem rechts. Ik twijfel eraan of u dat echt meende, want u weet net zo goed als ik dat hooligans en relschoppers niet zozeer op een wat knuffelige burgerbijeenkomst afkomen, maar getriggerd worden door een politiemacht. En daarbij, is het niet de taak van de politie om rotte appels te verwijderen zodat Amsterdammers en andere burgers veilig en vreedzaam kunnen demonstreren?

Het argument dat er relschoppers en hooligans waren, maakte in de weken die volgden plaats voor het argument dat de samenkomst op het Museumplein in lijn moest zijn met de coronamaatregelen. De 1.5 meter moet gerespecteerd worden.

1.5 meter tijdens 14 maart Museumpleindemonstratie

En dat was in wezen precies wat de honderden mensen deden die vanmiddag, zondagmiddag 14 maart 2021, op het Museumplein aanwezig waren. Ze stonden op de blauwe stippen die de gemeente op het veld geschilderd had (de afstand ertussen was trouwens bijna 2 meter – meten is blijkbaar ook een kunst) en wisselden zo van gedachten. Maar u weet ook dat mensen mensen blijven en dat ze soms – net als Grapperhaus – niet helemaal de afstand tot een ander meer in de gaten hebben. Gelukkig stond iedereen in de frisse buitenlucht, zijn de besmettingscijfers op dit moment laag – de kans dat je iemand tegenkomt die besmettelijk is, is eigenlijk nihil – en dus was de volksgezondheid op geen enkel moment in gevaar.
Er was met andere woorden geen enkele aanleiding om het samenzijn van deze vreedzame groep burgers te verstoren.

Het zou natuurlijk kunnen dat uw stem niet doorslaggevend is in het driehoeksoverleg en dat u het aflegt tegen de hoofd van politie en officier van justitie in het debat over wel of niet ingrijpen. Ik kan het me haast niet voorstellen, maar in dat geval raad ik u aan de site van uw eigen politie nog een keer lezen want dat levert een mooi argument op om niet in te grijpen. “Demonstreren is een grondrecht. De overheid moet het demonstratierecht faciliteren en beschermen. De politie zal er alles aan doen om de uitoefening van het recht om te demonstreren mogelijk te maken, zo lang het vreedzaam verloopt en de veiligheid van demonstranten en omwonenden kan worden gewaarborgd.”

Het is belangrijke informatie want uw politie houdt zich stelselmatig niet aan deze regels. Natuurlijk zijn er rustige en goede agenten, maar de politie intimideert, valt mensen lastig, jaagt ze op en raakt geïrriteerd als mensen niet op commando in lucht opgaan. Het is echt beangstigend wanneer een agent, die bewapend is en met een groot team tegenover een ongewapende ongetrainde burger staat, zijn emoties niet in bedwang heeft.

Geachte burgemeester, het verstoren van de Museumpleindemonstratie door politie is een meer dan zorgelijke ontwikkeling. Het demonstratierecht is voor ons allemaal intens belangrijk, ook voor u wanneer u en of uw kinderen op een dag aandacht wil vragen voor overheidshandelen waar u het slachtoffer van wordt. Als ik uw brief van destijds lees over uw zoon, dan kan ik niet anders dan concluderen dat u ongelooflijk blij moet zijn geweest dat u uw hart op die manier kon luchten, dat u de gelegenheid kreeg om Amsterdammers uit te leggen wat er werkelijk aan de hand was.
De demonstranten die op zondagmiddag op het Museumplein staan doen in wezen niets anders. Ze willen hun visie geven op hetgeen er op dit moment gebeurt.

Ik ben ervan overtuigd dat als er één persoon is in Amsterdam die in staat is om te beargumenteren dat deze demonstraties ongestoord en veilig moeten plaatsvinden, die bovendien met gezag de politie kan wijzen op de belangrijke beschermende rol die ze hierbij speelt, dat u dat dan bent.

Ik hoop van harte dat u uw debat-talent en uw macht als burgemeester wilt inzetten voor deze goede zaak.
In het geval u dit niet wil doen, dan hoor ik graag waarin de mensen die wekelijks op zondag bijeenkomen op het Museumplein om aandacht te vragen voor onrecht, van u verschillen toen u aandacht vroeg voor het onrecht dat uw zoon aangedaan werd en waarom deze mensen, in tegenstelling tot u, de mond moet worden gesnoerd.

Met een zeer vriendelijke groet,

Esmé Lammers, geboren te Amsterdam.